De fluitspeler

Jaime Colán is geen man van veel woorden. De taal waarin hij zich uit, zijn z´n schilderijen, verwoordt hij en die laten aan duidelijkheid weinig te raden over. Het gaat niet goed met moeder natuur, Pachamama zoals de Andes-indianen haar noemen. Door de verandering van het klimaat smelt de sneeuw in de Andes. In grote steden als Lima vindt je nauwelijks nog een boom. 'Ik laat in mijn schilderijen zien, dat het anders moet, dat we meer respect moeten hebben voor de natuur, ons milieu, de schepping.'

Ook met de mensen in Peru gaat het daarom niet goed. 'De kloof tussen rijken en armen wordt alleen maar groter; de armen zijn vooral de indianen en mestiezen, de mensen van gemengd bloed. Vooral vrouwen dragen de grootste last van de armoede. En kinderen! Daarom schilder ik graag vrouwen die aan het werk zijn. Zij zorgen met hun werk voor de toekomst van mijn land.'

En niet op de laatste plaats: ook de eeuwenoude cultuur van de oorspronkelijke indiaanse bewoners wordt bedreigd.
Colán zegt: 'Peru verliest zijn ziel. Daarom nemen mensen die muziek maken een bijzondere plaats in mijn werk in. In de oude muziekinstrumenten klinkt immers de ziel van de Andes'.
Het is die ziel die ook wij met deze kalender willen laten zien.

De redactie